We hebben tijdens transitie-activiteiten al verschillende keren het woord permacultuur laten vallen, en hoewel de meeste mensen wel weten dat ‘t met tuinieren te maken heeft, blijft het concept nogal wazig en wat zweverig. In permacultuur bekijk je je omgeving als een ecosysteem waar je zelf een onderdeel van bent. Op dezelfde manier kan je een lokale gemeenschap bekijken. Heel het transitiegebeuren, en ook ons eigen transitie-initiatief is gebaseerd op de principes van permacultuur.
Het is dus enerzijds een manier op de wereld te beschouwen, anderzijds is het een boeiende en productieve manier om te tuinieren en je directe leefomgeving aantrekkelijker in te richten. Om je daar wegwijs in te maken organiseren we een heuse permacultuurcursus! Hieronder lees je al een ietsje meer over permacultuur. Eén dezer dagen volgt praktische info over de cursus, ondertussen kan je al de 12 principes lezen van David Holmgren, deze vormen de basis van onze cursus. Een uitgebreidere tekst over dezelfde principes vind je hier.
Permacultuur ontstond in Australië in de jaren 70 toen 2 biologen, Bill Mollison en David Holmgren, zich gingen verdiepen in de kringloop van de natuur, en de rol van de mens daarin. Beiden publiceerden populaire boeken zoals “Permaculture One” en “Permaculture: A Designer’s Manual”. Daarin overschouwen ze de mankementen van de klassieke landbouw en de problemen die daaruit voortkomen. En ze tonen aan dat oplossingen mogelijk zijn, als de landbouw op een andere manier georganiseerd wordt.
De term is samengesteld uit “Permanente Agricultuur” en “Permanente Cultuur”. Het doel van permacultuur is een samenwerking tussen de mens en haar omliggende natuur, gericht op een blijvend voortbestaan en zelfs versterking van beide. Er ontstaat een ecosysteem dat zichzelf in stand houdt en waarin de mens z’n eigen niche heeft. Met een goed draaiend ecosysteem is de menselijke input aan energie minimaal en de output maximaal.
In de gangbare land- of tuinbouw heerst een permanente strijd tegen de natuur: het is te droog, te nat, te warm, te koud. De ene insectenplaag volgt op de andere en het onkruid tiert welig. In permacultuur is het vertrekpunt observatie: waar komt de wind vandaan, waar is het warm en hoe stroomt het water, wat groeit er en wat zegt dat over voedingsstoffen, vocht en leven in de bodem. Leefruimte en tuin wordt aan de hand van deze observatie op zo’n manier ontworpen dat maximaal gebruik wordt gemaakt van al de elementen die in de tuin aanwezig zijn.
In dat ontwerp worden verschillende technieken gebruikt: zo wordt zoveel mogelijk getracht om elk element meerdere functies te geven; krijgen randzones extra aandacht; vormt afval in het ene proces weer een grondstof voor het volgende; enzovoort.
In de cursus leren we deze technieken te gebruiken in een ontwerp. We starten vanuit een diepgaande observatie met al onze zintuigen, we beschouwen de 4 natuurelementen en leren deze kennen met ons verstand, met onze handen, en ook met ons hart. Aan het einde van de cursus maak je je eigen tuinontwerp met wat je geleerd hebt. In een volgende sessie in 2011 zetten we alles om in de praktijk. Binnenkort krijg je alle praktische info over de cursus op deze site, hou ‘m in het oog! Al geïnteresseerd? Stuur ons een mailtje